The Himba

Onderweg in het Xhorias district

De Herero vrouwen zijn net zo kleurrijk als de popjes die ze verkopen. Ook de Himba vrouwen hebben kraampjes langs de weg met eigengemaakte juweeltjes. Beide groepen vrouwen lijken goed overeen te komen

Vandaag staat het bezoek van een Himba village op het programma van elke touroperator.

DSC_4627

De Himba vrouwen zijn gekend voor hun unieke haartooi van vlechten die altijd ingestreken zijn met een mengsel van dierenvet as en okerkleurige grond. De Himba vrouwen smeren ook hun lichaam in met hetzelfde oker mengsel wat zorgt voor hun hygiëne en beschermt tegen de hitte in de bush.

De weinige Himba tribes die de genocide van de jaren 1900 amper overleefden zetten  sinds de onafhankelijkheid van Namibie in 1990 hun nederzettingen open voor toeristen. De overheid gebied hen in bepaalde regio te leven en verbied hen te jagen dus leven ze voornamelijk van het vee dat ze hoeden. De mannen doen zaken buiten het dorp en hun vrouwen, jawel meervoud, maken sierraden. De jongeren hoeden het vee en de jonge meisjes verzorgen de kinderen. Slechts sommigen van hen gaan naar school.

Het bezoek gaf ons een inkijk in het dagelijkse leven van de vrouwen dat zich voornamelijk buiten afspeelt. De vrouwen komen samen en maken het eten en de sierraden voor verkoop aan toeristen. De jonge meisjes, met andere haartooi dan de vrouwen, zorgen voor de kinderen. Die spelen op het grondgebied met alles wat ze kunnen vinden en zijn heel nieuwsgierig naar wat de toeristen hen meebrengen.

Naar onze normen lopen ze er verwaarloosd bij met ongewassen kleren en hun gezichtjes vol snot. Het lijkt alsof niemand naar ze omkijkt. Het klaargemaakte eten stelde ook niet veel voor. Ik kon niet nalaten aan thuis te denken en aan de zorgen en overvloed die onze kinderen mogen genieten. Maar deze kinderen kennen niks anders en zijn blij met een lege fles waar ze dagen mee spelen.

CIMG6712

Er zijn ook een paar Herero vrouwen die nu bij deze families horen en ik merk op dat die zich toch meer om de kinderen bekommeren. Met foto apparatuur in de hand en gebarentaal maak ik hen duidelijk hoe mooi ik ze vind in hun kleurrijke gewaden. Ze lijken verrast dat ik ook hen op de foto wil en niet enkel de zo goed als naakt Himba vrouwen bij wie ik toch weerzin merkte om toch weer op de foto te ‘moeten’ Ik denk bij mezelf ik zou het ook niet leuk vinden steeds te kijk te staan voor toeristen ook al zorgt dat voor een inkomen.

Ze mogen wel fier zijn op hun uiterlijk de Himba vrouwen en ik vond sommige van hen dan toch na enige gebarenuitleg bereid een echte glimlach te tonen voor de camera.

Een ontmoeting waar ik de nodige stof tot nadenken heb aan overgehouden maar zeker de moeite waard.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s